Jaguar E-type: the poor man’s Ferrari 250 GTO?

The title of this post is a bit provocative. A Jaguar E-type is by no means a 'poor man's' car. On the contrary. The 'E' is a true legend, one of the most iconic classic sports cars and a valuable collector car. As a thought experiment, let's try to compare it to the most valuable car in the market: Ferrari's 250 GTO. Both these cars were introduced in the early 1960's and had a significant impact on sports car design. One car might even have inspired the creation of the other.

While unfortunately I have never had the chance to drive a GTO (nor will I probably ever), I have first hand experience with 6 and 12 cilinder E-types. I am also a bit biased, both as an E-type owner and as a Ferrari aficionado. For the sake of a rational thought experiment, I attempted to compare the two on a couple of factors: styling, performance, value and motorsport laurels.


In 1961, Enzo Ferrari called the E-type the most beautiful car ever made. That was before he crafted the GTO and the 275 GTB, the latter of which was clearly inspired by the Jaguar. The E-type had been styled by an aircraft engineer and aerodinamist, Malcolm Sayer. Sayer is known to have been inspired by the Alfa Romeo Disco Volante - a futuristic concept car from 1952. He used mathematical furmulas and an instinctive design approach to come up with an initial concept, further developed by primitive wind tunnel tests. The whole approach was quite revolutionary in the pre-CAD, pre-wind tunnel era.

Before then, Ferrari's designers had never paid much attention to scientific aerodinamics. They simply trusted on the superbly engineered V12 engines. When Enzo first saw the E-type, he probably scratched his head in reflection of his earlier quote:

Aerodynamics are for people who can't build engines.

Enzo Ferrari

It is said that the rumoured arrival of the lightweight E-type racer led to the prioritisation of the 250 GTO project. Ferrari's design team used the university of Pisa's wind tunnel to blend its brilliant engine design with aerodinamic efficiency. The result was a road legal racer that defied competition and raised the bar. It became the first Ferrari with such an emphasis on aerodinamic design.

Nowadays, both these cars are still seen as design icons. The E-type is part of the MoMa's permanent collection, having defined the paradigm of the modern sports car. Both cars are frequently found on various top 10 lists of iconic and legendary automobiles.


Under the Series One E-type's long bonnet lied the 3.8 litre straight six XK engine from the 1950's, tuned to 265 bhp. The gearbox was an old-fashioned 4-speed Moss box. Power was distributed to the D-type's independent rear suspension, that continued to be used in the Jaguar XJS and Aston Martin DB7. Top speed was tested at 241 kph, with 0-100 kph in 6.4 seconds. In standard road trim, the car weighed 1315 kg.

The GTO was powered by a 3 litre V12, essentially the same as in the 250 Testa Rossa. It offered 296 bhp and was linked to a 5-speed gearbox and a solid rear axle. Curb weight was only 880 kg, thanks to a lightweight tube frame and aluminium body work. Top speed was tested at 237 kph (although Ferrari claims it to be 280 kph), with 0-100 in 6 seconds.

Clearly, the GTO beats the standard E-type when it comes to performance. The on-paper comparison does not seem fair, as the GTO was a road-legal homologation model of a thoroughbred racer. Jaguar had its motorsport equivalent: the 1963 lightweight E-type and the 1962 low-drag coupé. The lightweight produced 300-340 bhp, with a 1009 kg curb weight. It would be more than interesting to get these cars together for a direct comparison.

Motorsport career

The GTO was built to be raced, both by the Ferrari factory team and in the hands of privateers. The car was not as dominant as some other Ferraris though. It finished second in the 12 hours of Sebring, reached two wins in the Tour de France and won three consecutive FIA touring car championship titles. Although GTO's often met E-types on smaller events and classic car races, they were never direct competitors on the race track.

The E-type was more of a GT tourer than a thoroughbred racer, even though it was inspired by the race-bred C- and D-type. Jaguar's factory team only used the lightweight E-type briefly. The factory team was planning on competing in the 24 hours of Le Mans in 1963, with Peter Lindner as lead driver. A fatal crash at Monthlery halted the Le Mans project, as the car was wrecked beyond repair. After the tragic event, Jaguar's attention shifted to the mid-engined V12 XJ13 racer. The E-type's motorsport career was mostly in the hands of privateers, leading to victories at Silverstone, Goodwood and a class victory in the Sebring 12-hours.

Jaguar E-type Lightweight Low Drag Coupe, By Brian Snelson from Hockley, Essex, England - CC BY 2.0,


Putting things in simplified perspective, let's say a decent but scruffy driver quality Jaguar E-type can be bought for around US$ 100.000. The latest GTO sale was a spectacular $ 48.405.000, while rumour has it that another one was sold for $ 70.000.000 in a private sale that same year (2018). One GTO therefore has a value of anywhere between 484 - 700 Jaguar E-types. True, it is a silly comparison. Only 36 Ferrari 250 GTO's were ever made, versus almost 79.000 Jaguar E-types. This includes the 12 original lightweight E-types, a car that might be better comparison material to the GTO because of its competition origins. One of these 12 E-types sold for $ 7.370.000 in 2017.

Back when these cars were new, the price difference was a little less significant. At time of introduction, a new E-type sold for $ 5.620, while $ 18.000 plus Enzo Ferrari's personal approval were required to buy a GTO. Oh yes, and both cars could have been bought for very little money, back when there was still not much of a matured classic car market.

The GTO's value has come a long way since this advertisement.


Both cars do not qualify as daily drivers, although the dandy and extravagant might consider an E-type for their daily commute. Enjoyment is something with different facets. Some owners only get to enjoy their collector's piece by looking at it while keeping it in a maximum-security man-cave. Others take their wheeled toys to the race track, and cannot be bothered when it gets scratched or dented.

Usability of any of these classics depends on their owner's attitude and budget. A specialty car transporter once told me about the precautions taken to move a GTO a few 100 km's across France. The costs plus insurance premium were enough to take a large chunk out of a tatty E-type's restoration budget. Quite a worrisome white elephant.

The E-type definetely scores points here. It is the more sensible car that can actually be taken out and enjoyed without hours of preparation and increased stress levels. Although if you are able to spend 40+ million on a car, you probably cannot be bothered about such marginalities.

The verdict

Comparing a street legal race car to a GT sports car is a ridiculous excercise. Both these cars have become icons in their own right. Both are also dream cars, although the dream of owning an E-type can be realised. Even the more hard-headed E-type fans will admit the GTO to be a more spectacular car. However, the Ferrari 250 GTO will simply remain out of reach for non-billionaire enthusiasts, while the E-type falls into a segment that is actually reachable for moderately wealthy and frugal petrol heads. With its sleek lines and excellent performance, it gets close to being a match for the GTO. To me, the Jaguar E-type qualifies as the ultimate 'poor man's Ferrari 250 GTO'.


De Jaguar XJS wordt met de jaren mooier – waarom nu de tijd is om er een te kopen

De Jaguar XJ-S (later veranderd in XJS) is een auto die gemengde reacties oproept; òf je vindt hem geweldig, òf je vindt het helemaal niks. Toen de XJ-S in 1975 werd voorgesteld aan het publiek vond men de styling te vooruitstrevend, terwijl de auto in 1995, tegen het einde van zijn levenscyclus, al als een klassieker werd beschouwd. Op het moment van schrijven is zelfs de jongste XJS meer dan 20 jaar oud, terwijl de oudere XJ-S modellen de 40 gepasseerd zijn. Tijdens de 21 jaar dat deze Jaguar in productie was zijn er verschillende versies uitgebracht, met een uiteenlopend karakter. Wat ze echter allemaal gemeen hebben is een niveau van soepelheid en geraffineerdheid die weinig andere auto's kunnen evenaren. De XJ-S ontstond vanuit de bejaard geworden E-type en diende zelf als basis voor de latere Jaguar XK8 en de Aston Martin DB7. Omdat de Jaguar XJS als klassieker nog steeds ondergewaardeerd is vonden we het tijd om dit model eens nader onder de loep te nemen.

Jaguar's introductieposter was niet bepaald bescheiden

Andere auto, andere styling.

Het is moeilijk om onder de schaduw van een bekende vader uit te komen. De XJ-S had de taak om de legendarische E-type af te lossen en werd door velen beschouwd als een mislukte opvolger. Ten onrechte wordt de XJ-S vaak beschouwd als de opvolger van de sportieve, maar bejaard geworden E-type. In plaats daarvan was het veel meer een luxe GT, een evolutie die ingezet werd toen de 3e serie E-type werd voorzien van de zijdezachte V12. Behalve het delen van de aandrijflijn van de Serie 3 lijkt de XJ-S in geen enkel opzicht op de E-type. De styling mist de dramatische vloeiende lijnen van de oudere Jaguar sportwagens. Evenmin heeft de wagen de klassieke uitstraling van de Jaguar XJ sedans, die het publiek lange tijd associeerden met Jaguar's imago van gedistingeerde luxe. De basislijnen van de XJ-S kwamen, net als bij de E-type, uit de pen van Malcolm Sayer. Met de XJ-S koos Jaguar voor een modern, vooruitstrevend design. Later werd bij de XK8 weer teruggekeken naar de E-type, in een tijd waar retro styling veel werd toegepast in het luxe en sportieve segment. Toen de XK8 als youngtimer in populariteit groeide, werd door velen de XJS over het hoofd gezien, ten faveure van de retro XK8. Dat dit de laatste tijd aan het veranderen is lijkt te komen door de nieuwe weg die Jaguar heeft ingeslagen, waarbij moderne styling wederom bepalend is. Na jaren van conservatieve retro-styling zorgt deze radicalere koers ervoor dat de XJS in een ander licht bezien wordt.

Evolutie van de Jaguar XJ-S en Jaguar's styling

De XJ-S bleef meer dan 20 jaar in productie, gedurende een tijd waarin Jaguar als bedrijf turbulente tijden meemaakte. Ten tijde van de introductie werd de auto gebouwd in een verouderde fabriek, met een machinepark dat grotendeels nog uit de jaren '50 kwam. De britse auto-industrie werd indertijd geplaagd door stakingen en stond niet bepaald bekend om een gemotiveerd arbeidsethos. Betrouwbaarheidsproblemen, een gebrekkige afwerking en een als dorstig bekend staande twaalfcilinder leidden er bijna toe dat de XJ-S van het toneel verdween. Jaguar besloot echter om de problemen aan te pakken en na de introductie van de gemodificeerde High Efficiency motor kwamen de kopers weer terug. De grootste wijzigingen kwamen met de intruductie van de 3e generatie XJS (let op de gewijzigde spelling). Jaguar was overgenomen door de Ford Motor Company en er werd flink geïnvesteerd in nieuwe productiemiddelen en kwaliteitsverbetering. De kwaliteitsproblemen waren nu grotendeels (zo niet helemaal) verdwenen. De roestpreventie stond op hoog niveau en zelfs de elektra was betrouwbaar geworden. Lange tijd waren dit de beste Jaguars ooit gebouwd.

Onder de paraplu van Ford werd het design echter verwaarloosd. Men zou kunnen zeggen dat Jaguar's ontwerpers lange tijd niet de moed hadden om een nieuwe weg in te slaan. De XJ-S was hiervan het laatste voorbeeld. Het basisontwerp van de XJ sedan was nog steeds gebaseerd op de XJ6 Series 1 uit de jaren '60. Op zich geen slechte bron van inspiratie, maar ook niet bepaald passend bij een merk als Jaguar, waarvan alle latere klassiekers bij introductie geprezen werden om hun vooruitstrevendheid. Als vlag op een modderschuit moesten de nieuwe X-type en S-type hun bodemgroep en technische componenten delen met de Ford Mondeo en de Lincoln LS. Tot zover het eigen, gedistingeerde karakter. De Jaguar fabrieken spuwden nu dagelijks hun portie 'McAuto's' uit.

Dit kwam ten einde toen de eerste nieuwe modellen onder regie van hoofdontwerper Ian Callum uitkwamen. De nieuwe XK en XF hadden een radicaal modernere look en braken met de jarenlange retro styling. Ford was inmiddels in zwaar weer terecht gekomen en Jaguar werd gekocht door Tata Motors. Voor Jaguar is een nieuw tijdperk aangebroken en de vooruitstrevend gestylede modellen hebben het merk weer op de kaart gezet bij een groeiend koperspubliek. In retrospect was de XJ-S jarenlang het laatste dappere en vooruitstrevende design dat uit Coventry kwam.

Prijsontwikkeling van de XJS

Veel liefhebbers zijn het ermee eens dat de Jaguar XJS er met de jaren mooier op geworden is. Dit wordt bevestigd in de recentelijke prijsstijgingen, die vooral gelden voor verzorgde en goed onderhouden exemplaren. Naar onze mening is de XJS nog steeds ondergewaardeerd en we verwachten dat de prijzen verder zullen stijgen nu het grote publiek gewend raakt aan Jaguar's modernere designfilosofie. De auto zal waarschijnlijk nooit zo begeerlijk worden als een XK120 of E-type. Het moge echter duidelijk zijn dat de XJS inmiddels gewaardeerd wordt om zijn eigen karakter en belang voor de historie van Jaguar.


Op zoek naar een XJS om te kopen?

Dandy Classics is gespecialiseerd in klassieke britse sportwagens en GT's, zoals de Jaguar XJS. Ga naar onze collectie pagina voor de actuele voorraad.


Meer lezen over de Jaguar XJS (Engels):

Recent artikel van Bring a Trailer:

Een perspectief op marktontwikkelingen, Classic Car Auction Results:



Restauratie Jaguar E-type V12 FHC: op weg naar Santiago

Iedere restauratie is op z'n zachtst gezegd een uitdaging. Met de benodigde hoeveelheid toewijding en doorzettingsvermogen kan het restaureren van een klassieker voor de eigenaar uitmonden in een bijna religieuze ervaring. In het geval van deze Jaguar E-type was het de auto die op bedevaart ging, naar de omgeving van Santiago de Compostella.

1973 Jaguar E-type V12 2+2

De E-type in ongerestaureerde staat. Deze Jaguar werd door Dandy Classics verkocht aan een nieuwe Spaanse eigenaar.

De Jaguar E-type S3 V12 2+2 uit 1973 die we beschrijven was niet bepaald in een slechte staat. De auto werd nieuw verkocht in de VS, maakte de oversteek naar Nederland en kwam terecht in een collectie van meerdere oldtimers. Meer dan 20 jaar lang werd de grote kat binnen opgesloten, om één keer per jaar naar buiten te komen voor een rondje om de kerk, op handelsplaten. Met 75.000 mls op de teller was deze auto nog in ongerestaureerde staat, lopend en rijdend. Uiteraard had de tijd haar sporen achtergelaten: de carrosserie had op verschillende plekken aandacht nodig en de techniek moest weer worden teruggebracht naar een niveau van preventief onderhoud.

We verkochten deze Jaguar aan een nieuwe eigenaar uit Galicië, Spanje. Met een grondige aanpak en het nodige respect voor de originaliteit werd de auto onder handen genomen. De carrosserie werd geheel blank gemaakt, hersteld en opnieuw gespoten in de originele kleur zilvergrijs. Mechanisch werd de auto volledig opgefrist, met complete revisie van het onderstel, carburateurs en koelsysteem. Het interieur werd origineel gehouden, waarbij het oude leder en de tapijten behouden bleven.

De nieuwe eigenaar kan met recht trots zijn op het eindresultaat. Deze monumentale auto is omgetoverd in een prachtige en betrouwbare rijdersauto, waarmee heerlijk getoerd kan worden over Spaanse B-wegen. Mocht je binnenkort onderweg zijn in Galicië, pas dan op voor deze wilde roofkat.

Inspiratie nodig voor een volgende vakantiebestemming? De 'Caribbean beach' in Galicië staat bovenaan de top 10 lijst van mooiste stranden ter wereld, volgens the Guardian. Lees het artikel hier...

Heeft dit artikel je geïnspireerd om zelf een restauratie te starten? Neem een kijkje in onze collectie voor het huidige aanbod van restauratieobjecten.Facebooktwitterpinterestlinkedinrssyoutubeinstagram

Jaguar XJS V12 te koop

Nieuw binnen: 1988 Jaguar XJ-S V12

Jaguar XJ-S for sale Jaguar XJs interior red

De Jaguar XJ-S werd lange tijd overschaduwd door zijn illustere voorganger de E-type. Inmiddels is deze luxe GT 'ontdekt' onder klassiekerliefhebbers, die de auto weten te waarderen om zijn fraaie lijnen en gedistingeerde karakter. De XJ-S die wij aan onze collectie hebben toegevoegd heeft net iets meer dan 25.000 mls op de teller staan. De carrosserie heeft wat aandacht nodig, maar met relatief weinig moeite is hier weer een fantastische youngtimer van te maken.

Meer informatie...Facebooktwitterpinterestlinkedinrssyoutubeinstagram